26. november 2018
Sinds een hele tijd ben ik al gebiologeerd door rituelen. De kracht van een ritueel gaat de gedachtenkracht voorbij. Een ritueel brengt je bij je essentie, in je lijf en dichter bij Moeder Aarde. En laat ik dat nou een heerlijk gevoel vinden! Daarom werk ik tijdens de retraites die ik geef regelmatig met de zachte kracht van rituelen.
26. oktober 2018
Het hart is één van mijn lievelingsplekken; de plek waar pijn en passie, liefde en littekens samengaan. De plek die in mijn leven zó een kompas is maar die ik ook soms zó vergeet te verzorgen en te koesteren.
26. september 2018
Dat wat vaak al lang ligt opgesloten in de kluis die wordt gesloten met de sleutels van schaamte, verantwoordelijkheid, schuld, angst, en zo verder, wordt bevrijd, door klank, door expressie. Hoe zou het voor jou zijn om die kluis te openen, om weer intens te voelen?
28. augustus 2018
Sinds een aantal maanden probeer ik mij te bekwamen in de Kunst van het niet-doen. Met de nadruk op probeer. Want tsjongejonge, het is niet bepaald mijn kerncompetentie, dat zijn in ledigheid....
08. augustus 2018
De feniks is een mythologische vogel die na een bepaalde periode verbrandt; uit zijn as herrijst een nieuwe feniks. Sterven om herboren te worden. Tijdens mijn vorige stilteretraite (die van afgelopen mei) overkwam mij iets heel bijzonders..
23. juni 2018
Veel te vaak stop ik mijn verlangen maar weg. Onbewust of bewust, besluit ik dat het er niet mag zijn. Vanuit angst grenzen te overschrijden bij de ander, of bij mijzelf...
25. april 2018
Avontuur zit voor mij in op reis zijn, of dat nou fysiek op reis is of innerlijk op reis. Ik voel dat ik leef. Al mijn zintuigen staan open en ik zinder van binnen. Voel de levensstroom in mij bewegen. Ik hoef niet te weten waar ik naar toe ga of waar ik uitkom....
27. maart 2018
Wat blijft het leven toch een bijzondere spiegel. Hij draait om je heen om je te vangen en je kunt wel blijven wegdraaien, maar er komt een moment waarop je gewoon weer oog in oog met jezelf staat. Full frontal.
25. februari 2018
Als ik het strand van Terschelling oploop, gebeurt er iets bijzonders met me. Tranen beginnen te stromen, zonder dat ik echt precies weet waarom. De wind waait om me heen en lijkt alle zorgen en ballast mee te nemen, het voelt bijna alsof ik bij elke windvlaag schoon waai...
31. januari 2018
Met piepende banden scheur ik het parkeerterrein van Eindhoven Airport op. Pfieuw, net op tijd. De 'vijfde versnelling' waarin ik de laatste tijd heb geleefd en gewerkt voelt inmiddels té vertrouwd en ik heb moeite...

Meer weergeven